Było tak jak się wszyscy spodziewaliśmy, etap i koszul dla Purito. Bardzo nerwowa i ciężka końcówka, nie pod mojego lidera ale Ivan i tak się dobrze wybronił.

Znów Polak w czołówce, znów blisko etapowego zwycięstwa. Poza tym Huzar przegrał z kimś kto od lat ZAWSZE wygrywa takie końcówki, tak więc być za nim to już pół zwycięstwa.

Z drugiej strony Huzar tak szybko to już dawno po górach nie jeździł co znaczy, że zapewne jest w życiowej formie. Słusznie więc, że stara się to wykorzystać.

foto: bettiniphoto

Prawie, bo Pozzo pojechał super. Ivan ok, a pozostali jakoś nie sprawiali wrażenia gotowych do współataku z Pozzovivo. Mamy biały koszul, to coś na początek, ale to nie cel sam w sobie.

foto: bettiniphoto

Zapraszamy wszystkich kibiców kolarstwa o przesłanie jednego pytania dotyczącego tegorocznego Giro. 21 maja (dzień przerwy w Giro) Sylwek odpowie na Wasze pytania. Prosimy je przesłać na adres sylwesterszmyd@gmail.com tytułując „pytanie kibica”. Zapraszamy

Po cichu liczyłem, że może jednak będziemy mieć dziś historyczny dzień dla polskiego kolarstwa za sprawa Gołego, no ale jednak nie. Pozostaje już tylko walka o etapy.

Dobrze, że dzisiejszy etap prawie w całości to był aktywny wypoczynek. Czułem jak z kilometra na kilometr dochodzę do siebie po wczorajszym etapie.

Podjazd na metę był szybki, ale to co zdecydowało to właściwie ostatnie 1500 m wzięte po trzech kilometrach zjazdu i walce o pozycję. Taka zmiana rytmu okazała się jednak nie na moje nogi.

Jutro 230 km a i na metę będzie ciężej wjechać.

foto: bettiniphoto

Region Marche nigdy nie powinien znaleźć się na trasie Giro, ciągłe góra/dół, sztywne „chopki”, bez metra płaskiego. 3400m przewyższenia na wydawać by się mogło pofałdowanym etapie zostało mi mocno w nogach.

Do tego od wczoraj walka z alergią. Ciężko oddycham, co na pewno spowodowało, że dziś ostatnie 30km miałem skurcze praktycznie wszędzie.

Goły otarł się o podwójny sukces bo i do zwycięstwa etapowego i maglia rosa zabrakło naprawdę niewiele. Widać, że ma „nogę” zapewne nieraz jeszcze będzie tu walczyć o zwycięstwo etapowe.

Po cichu liczyłem na pierwsza trójkę i nawet się dużo nie przeliczyłem. Pięć sekund szybciej i by było „pudło”. Tak czy inaczej myślę, że pojechaliśmy dobrze, równo i mocno. Pojechaliśmy „swoją” drużynę, na tyle na ile nas było stać.

Foto: bettiniphoto

Czasem dużo prościej byłoby mi pisać tutaj recenzje moich ulubionych win niż opisywać wyścigi… jako, że jesteśmy w Veronie, wywiązuje się z przegranego zakładu z Bodym butelką Amarone, wino win!

Dania za nami, szczęśliwie bez strat w ludziach i czasie a to już bardzo dużo. Kraksy na obu finiszach i nerwówka, wczoraj nieco mniejsza bo słabiej wiało ale jak zawsze takie etapy nie są łatwe. Italia przywitała nas gorącym i słonecznym dniem, czego nam bardzo brakowało.

Coś czuję, że jutro pojedziemy dobrą „drużynówkę”. Sądzę, że jesteśmy mocni i zgrani. Start godzina 16.04

Wino przegrałem, co było formalnością. Już po mecie jak ja się jeszcze rozgrzewałem Body powiedział, że przegram z nim na bank! Swoją drogą to że wiatr zmniejszył się o ok 10km/h miedzy pierwszymi a ostatnimi 20-30 zawodnikami się zdarza, oczywiście, ale gdyby nie było zamieszania miedzy samochodami to Maciek byłby dziś w top10.

Znów jak tylko może pojechać czasówkę bez oglądania się na nikogo to jest w ścisłej czołówce światowej. Podobnie zresztą jak Kwiatek, chociaż wydaje mi się, że wraz z przyrostem kilometrów Body jest szybszy.

Ivan w stosunku do przeciwników pojechał naprawdę nieźle. Teraz czekają nas dwa bardzo ciężkie etapy, musimy podejść do nich z pełną koncentracją, jakby to były górskie decydujące etapy.